Zaman bloklama nedir? Nefes payıyla başlangıç rehberi

Güncellendi: · Brizemi

Zaman bloklama, yapılacak işleri listede bırakmak yerine her birine takviminde belli bir saat aralığı ayırmaktır: 09:30–11:00 rapor, 14:00–14:30 e-postalar gibi. İşe yaraması için blokları uç uca dizmemek gerekir. Aralarına 10–15 dakikalık nefes payı koyarsan bir toplantı uzadığında günün geri kalanı yerinde kalır.

Zaman bloklama neden işe yarar?

Liste sana ne yapacağını söyler, ama ne zaman yapacağını söylemez. Saat ayırmadığın iş gün boyunca "birazdan" olarak kalır. Bir işe blok verdiğin anda üç şey olur: güne sığıp sığmadığını görürsün, başlangıç saati belli olur ve işin bir sınırı olur.

Bu sınır önemli. C. Northcote Parkinson 1955'te The Economist'te yayımlanan ünlü yazısında, işin kendisine ayrılan süreyi dolduracak kadar uzadığını öne sürdü. Bir rapora "bugün" dersen bütün güne yayılır; "10:00–11:30" dersen bir çerçevesi olur.

Cal Newport da Deep Work (2016) kitabında iş gününün her dakikasını bloklara ayırmayı önerir. Önerinin bir yarısı genelde atlanır: Gün plana uymadığında kalan kısmı yeniden düzenlemek de yöntemin parçasıdır. Yani zaman bloklama kendine verilmiş bir söz değil, gün içinde değiştirilebilen bir taslaktır.

Nefes payı olmadan neden dağılır?

Blokları uç uca dizdiğini düşün: 10:00–11:00 toplantı, 11:00–12:30 rapor, 12:30 öğle arası, 13:30–15:00 sunum. Toplantı 20 dakika uzarsa rapor 11:20'de başlar, öğle arasına girer, öğle arası kısalır, öğleden sonra sunum da kayar. Tek bir taşma domino gibi bütün güne yayılır.

Şimdi aynı güne nefes payı ekleyelim: Toplantının arkasında 15 dakikalık bir boşluk var. Toplantı 20 dakika uzadığında bu boşluk taşmanın çoğunu emer; rapor yalnızca 5 dakika kısalır ve gerisi yerinde kalır. Nefes payı israf değil, sigortadır. Hiçbir şey taşmazsa o 15 dakika da bir çay molası, bir telefon ya da bir sonraki işe hazırlık olur.

Pratikte 9 saatlik bir iş gününde nefes paylarının toplamı 1–1,5 saati bulur. Bu çok gibi görünebilir. Ama çoğu gün bu süre zaten uzayan toplantılara, beklenmedik telefonlara ve kahve kuyruğuna gidiyor; fark, artık bunun planda da görünmesi.

Yeni başlayanlar için 6 adım

  1. Sabitleri koy. Toplantılar, randevular, öğle arası, servis saati. Bunlar zaten birer blok; önce onları yerleştir.
  2. Önemli işe en iyi saatini ver. Günün 1–3 önemli işini enerjinin en yüksek olduğu saate koy. Çoğu kişi için bu sabahtır ama kendi saatine bak; bazıları öğleden sonra daha iyi odaklanır.
  3. Ufak işleri topla. E-posta, telefon, fatura, kısa mesajlar. Gün boyu dağılmak yerine bir ya da iki "ufak işler" bloğuna girsinler.
  4. Her bloğun arkasına nefes payı koy. 10–15 dakika. Büyük bir işten ya da yoldan sonra 20 dakika.
  5. Günün sonuna boş bir blok bırak. 30–60 dakika. Taşan her şey buraya akar; hiçbir şey taşmazsa erken çıkarsın.
  6. Öğlen bir kez bak. Sabah bloklarından biri taştıysa öğleden sonrayı yeniden diz. Kimseyi suçlamadan, sadece kalan saatlere bakarak.

Kaba bir blok tablosu

İş türü Blok uzunluğu Arkasına nefes payı
Odak isteyen iş (rapor, tasarım, kod, ders) 60–90 dk 15–20 dk
Toplantı Takvimdeki süre 10–15 dk
Ufak işler (e-posta, telefon, fatura) 30 dk 5–10 dk
Yol, iş çıkışı trafiği Gerçek süre + 15 dk Ayrıca gerekmez

Bu tablo bir kural değil, başlangıç noktası. Bir hafta dene, sonra kendi işine göre ayarla. Bloklarının sürekli taştığını görürsen blokları uzat ya da günde bir blok azalt.

Örnek: Pazartesi, nefes paylı bir gün

Ofise 08:45'te varıyorsun. Takvimde iki sabit var: 10:45 haftalık toplantı ve 15:15 müşteri araması. Gün şöyle bloklanıyor:

  • 09:00–10:30 Odak bloğu: teklif dosyası
  • 10:30–10:45 Nefes payı, çay
  • 10:45–11:30 Haftalık toplantı (sabit)
  • 11:30–11:45 Nefes payı
  • 11:45–12:30 Ufak işler: e-postalar, dönüşler
  • 12:30–13:30 Öğle arası
  • 13:30–15:00 Odak bloğu: sunum
  • 15:00–15:15 Nefes payı
  • 15:15–16:00 Müşteri araması (sabit)
  • 16:00–16:15 Nefes payı
  • 16:15–17:00 Ufak işler
  • 17:00–17:45 Boş blok
  • 18:00 İş çıkışı

Haftalık toplantı 25 dakika uzuyor ve 11:55'te bitiyor. Ne değişiyor? Arkasındaki 15 dakikalık nefes payı uzamanın çoğunu alıyor, kalan 10 dakika ufak işler bloğundan düşüyor. E-postalar 11:55–12:30 arasına sığıyor, sığmayan bir iki dönüş 17:00'deki boş bloğa geçiyor. Öğle arası, sunum ve müşteri araması yerinde. Hepsi bu.

Aynı gün nefes payı olmadan kurulsaydı, 25 dakikalık uzama ya öğle arasından ya da öğleden sonradan yerdi; sunum kayar, müşteri aramasına hazırlanacak zaman kalmazdı.

Nefes payında ne yaparsın?

Nefes payı boş bir bekleme değil, iki blok arasındaki küçük bir geçiştir. 10–15 dakikada şunlar sığar:

  • Az önce bitirdiğin işte kaldığın yeri tek satırla yaz. Döndüğünde nereden başlayacağını bilirsin.
  • Kalk, su iç, pencereye ya da balkona çık. Masadan bir an uzaklaşmak bir sonraki bloğa daha rahat başlatır.
  • Gelen mesajlara hızlıca bak; uzun cevap gerekenleri ufak işler bloğuna yaz.
  • Bir sonraki bloğun dosyasını ya da notunu aç.

Bir önceki blok taştıysa, nefes payı zaten o taşmaya gider. Bu da onun işi.

Sık yapılan hatalar

  • Her dakikayı doldurmak. Takvimde boşluk kalmadıysa plan ilk sarsıntıda dağılır. Boşluk, planın bir parçasıdır.
  • Blokları çok küçük kesmek. 15 dakikalık odak blokları çoğu iş için başlamaya ancak yeter. Odak isteyen işe en az 45–60 dakika ver.
  • Bloğu taşınmaz sanmak. Sabitler dışındaki bloklar taşınabilir. Bir blok kaydığında onu sürüklemek yöntemin parçası, yöntemden sapmak değil.
  • Renklere ve araçlara takılmak. Kâğıt ve kalem de olur. Önemli olan saat ve boşluk; renk kodlaması sonra gelir.
  • Molaları blok saymamak. Öğle arası ve çay molası da takvimde yer kaplasın. Yoksa ilk sıkışmada ilk onlar gider.

Herkese uyar mı?

Gün boyu telefonla, müşteriyle ya da çocukla bölünen bir işin varsa, her saati bloklamak zorlayabilir. O zaman günde bir ya da iki büyük blokla başla ve geri kalanını gelen işlere bırak. Dükkânda, çağrı hattında ya da sahada çalışıyorsan "sakin saat" bloğu yeter: Günün en sakin saatine tek bir odak işi koy, gerisini akışına bırak.

Öğrenciysen aynı mantıkla haftalık bir program kurabilirsin; ders çalışma programı yazısında YKS dönemine göre örnek bir hafta var. Bir blok gerçekten dağıldığında ne yapacağını ise plan bozulunca ne yapmalı rehberinde bulabilirsin.

Brizemi'de nefes paylı bloklar

Brizemi'de Planla, günü takvimindeki sabit etkinliklerin etrafında kurar ve işlerin arasına nefes payı koyar; blokları elle dizmen gerekmez. Bugün ekranındaki tek cümle günün nasıl göründüğünü söyler, Şimdi kartı ise o işin kalan dakikasını gösterir. Bir blok taşarsa Toparla günün kalanını sabitlerin etrafında yeniden kurar; yeni günü önce görürsün ve tek dokunuşla geri alabilirsin. Bildirimden de bir işi tek dokunuşla 15 dakika sonraya, akşama, yarına ya da kenara alabilirsin.

Brizemi'yi indir, nefes paylı ilk gününü kur.

Sık sorulanlar

Zaman bloklama ile yapılacaklar listesi arasındaki fark ne?

Liste ne yapacağını söyler, zaman bloklama ne zaman yapacağını. Bir işe saat ayırdığında, o işin güne gerçekten sığıp sığmadığını da görürsün.

Bir blok ne kadar uzun olmalı?

Odak isteyen işler için 60–90 dakika, e-posta ve telefon gibi ufak işler için 30 dakikalık bir blok iyi bir başlangıç. Her bloğun arkasına 10–15 dakika nefes payı ekle.

Blok bitti ama iş bitmedi, ne yapmalıyım?

Önce arkasındaki nefes payını kullan. Yine bitmiyorsa işi kalan bloklardan birine ya da günün sonundaki boş bloğa taşı; o blok tam bunun için var.

İşim sürekli bölünüyorsa zaman bloklama işe yarar mı?

Daha esnek bir hâli işe yarar. Günde bir iki büyük blokla başla, geri kalanını gelen işlere bırak ve nefes paylarını cömert tut.

Kaynaklar

  1. Newport, C. (2016). Deep Work: Rules for Focused Success in a Distracted World. Grand Central Publishing.
  2. Parkinson, C. N. (1955, 19 Kasım). Parkinson's Law. The Economist.

Diğer rehberler